Hipnoza i trans – Lekcja 2

Lekcja 2

 Zgodnie z zapowiedzią z pierwszej lekcji, dzisiaj zajmiemy się przeprowadzaniem testów podatności na sugestię.

Ilu „uczonych w piśmie”, tyle samo opinii w kwestii współzależności pomiędzy podatnością  na sugestie a podatnością na hipnozę. Nigdy do końca nie udowodniono tego, że osoby bardzo dobrze przechodzące testy na podatność na sugestię, są w większym stopniu podatne na hipnozę, niż inne osoby i odwrotnie. Testy tego rodzaju, przeprowadza się bardziej w celu uświadomienia klientowi jego możliwości i wzmocnieniu własnego zaufania co do predyspozycji otrzymywania sugestii, niż w celach poznawczych.

Rodzajów tych testów jest dość sporo. Ja opiszę te najczęściej stosowane. Wersja przeprowadzanego testu zawsze leży w gestii osoby, która go przeprowadza. Nie ma tutaj lepszych czy gorszych metod. Możesz wykonać tylko jeden test albo kilka. Wszystko zależy  od Ciebie i okoliczności, w których będziesz je przeprowadzać. Zaczynajmy więc.

W procedurze Kohnstamma prosi się, czy też poleca klientowi stanąć bokiem do ściany. Następnie mówi mu się, żeby ten, wierzchem zaciśniętej w pięść dłoni naciskał z całej siły na tą ścianę. Przez około jedną minutę cały czas podajemy polecenia, żeby pięść z całej siły naciskała na ścianę. Po tym czasie prosimy klienta żeby oddalił się od ściany, i żeby spróbował pomachać ramionami. W większość przypadków ramię, które naciskało na ścianę „samo” zacznie wędrować w górę.

Podobnym testem jest „test lekkich rąk”. W celu przeprowadzenia tego testu należy poprosić osobę testowaną o to, żeby stanęła w drzwiach i zewnętrznymi częściami dłoni napierała z całej siły na ich framugę. Tak, jakby chciała ją rozepchnąć. Osoba testowana zamyka oczy i „rozpycha” framugi drzwi przez czas około jednej minuty. Podczas tego rozpychania, podajemy testowanej osobie informacje, że w chwili, gdy przestanie naciskać na framugę i zrobi krok do przodu, to jej ręce staną się bardzo lekkie i uniosą się same wysoko w górę. Prosimy osobę testowaną, żeby zrobiła dwa kroki do przodu i obserwujemy, jak ręce unoszą się „same” do góry. Tempo i wysokość unoszenia się rąk możemy dodatkowo zinterpretować – im szybciej i wyżej ręce się uniosą, tym lepsza jest podatność na sugestie.  Test ten można przeprowadzić bez użycia framugi drzwi. Osoba testująca musi wtedy stanąć za osobą testowaną i trzymać mocno swoimi rękami dłonie osoby testowanej.

Test „zaciśniętych rąk” jest bardzo popularnym testem podatności na sugestie. Jego przewagą nad pozostałymi testami jest to, że można go przeprowadzić jednocześnie na większej liczbie osób. Prowadzący test prosi osobę albo osoby testowane o to, aby zacisnęły jedną rękę na drugiej, albo żeby zacisnęły rękę na oparciu krzesła. Prosi się                o zamknięcie oczu i podaje sugestię, że ręce są, jak zaciskające się szczęki imadła, że z każdą chwilą szczęki zaciskają się coraz bardziej i bardziej. I to zaciskanie dochodzi do takiego momentu, że rozłączenie szczęk imadła przestaje być możliwe. Tak samo jak rozłączenie ich dłoni przestało być możliwe. Następnie prosi się uczestnika, czy też uczestników testu  o próbę rozłączenia dłoni. Im dłonie mocniej zaciśnięte i większe problemy z ich rozłączeniem, tym większa podatność na sugestie.

Test „spadającej monety”. To kolejny dość popularny test. Jego „zaliczenie” świadczy o dość wysokiej podatności na sugestie. Poproś osobę testowaną, żeby wyciągnęła przed siebie dłoń, jej grzbietem do góry. Na grzbiecie dłoni kładziemy monetę i polecamy osobie testowanej zamknąć oczy.  Podajemy sugestię, że w chwili, gdy dłoń będzie utrzymywana w poziomie, moneta będzie bezpiecznie na niej spoczywać. Natomiast, gdy przekręci się to moneta natychmiast zaczynie się zsuwać z dłoni. Podajemy sugestię, że dłoń obraca się, a moneta zaczyna się zsuwać. Powtarzamy to kilkakrotnie i zwracamy uwagę na to, żeby osoba testowana nie dopuściła do zsunięcia się monety z dłoni. Jeśli pojawi się odczucie zsuwania się monety z dłoni, osoba testowana odwróci ją w przeciwnym kierunku.

Test „wahania się”, to ostatni test, który chciałbym Ci w ramach niniejszego kursu przedstawić. Wydaj polecenie osobie testowanej, żeby ta złączyła ze sobą stopy i stanęła  z dość mocno wyprostowanym ciałem i utkwiła swój wzrok na suficie w miejscu nad swoją głową. Stań za plecami osoby testowanej i poleć jej, żeby zamknęła oczy. Poinformuj ją, że    za chwilę położysz ręce na jej barkach i że odczuje ona siłę, która będzie ciągnęła ją do tyłu. Poproś, żeby osoba poddała się całkowicie temu doświadczeniu i zapewnij ją, że będziesz ją asekurować. Zabierasz ręce z barków i powtarzasz cały czas, że osoba odczuwa siłę, która ciągnie go w tył. Osoba testowana powinna zacząć się bujać, a jeśli nie robi tego nawet po wzmocnieniu sugestii, można takiego osobnika wykluczyć z dalszej zabawy.

To wszystko na dziś. Masz nad czym pracować. W następnej lekcji dostaniesz informacje na temat wewnętrznych stanów wymaganych od hipnotyzera oraz dowiesz się, jak rozpoznać sygnały rozwijającego transu. Będzie też o tym, jak mówić, by było to skuteczne i efektywne.

Pozdrawiam

Jacek